Έξι χρόνια έπειτα από την αξέχαστη περιπέτεια του Vito Scalletta στην πόλη του Empire Bay, η σειρά Mafia επιστρέφει υποσχόμενη πάρα μα πάρα πολλά πράγματα. Η εποχή τέλεια, το περιβάλλον θαυμάσιο, γενικά το παιχνίδι έχει όλα τα στοιχεία για να μείνει ως ένα από τα καλύτερα. Το θέμα είναι..δένει τελικώς η συνταγή των Hangar 13 και 2K Games ή χαλάει πριν πατήσει την σκανδάλη και απογειώσει το Mafia 3 σε άλλα επίπεδα;
Ιστορία
“Γενικότερα η ιστορία είναι πάρα πολύ δυνατή και θα την έβαζα στους #1 λόγους για να αποκτήσει κανείς το παιχνίδι”
Στο παιχνίδι παίζουμε ως Lincoln Clay – βετεράνος πλέον του πολέμου στο Vietnam, που επιστρέφει στην οικογένεια και την πατρίδα του στο New Bordeaux. Έπειτα από διάφορα γεγονότα, ο Lincoln αποφασίζει να πάρει εκδίκηση ξεκληρίζοντας όλη την ιταλική μαφία του New Bordeaux, με την βοήθεια φίλων και εχθρών. Μεγάλη σημασία έχει δοθεί στην εξιστόρηση μέσω flashbacks, που πολλές φορές ένιωσα να μου χαλάνε την εμπειρία, καθώς αρχίζω να απολαμβάνω το παιχνίδι. Γενικότερα η ιστορία είναι πάρα πολύ δυνατή και θα την έβαζα στους #1 λόγους για να αποκτήσει κανείς το παιχνίδι. Θα μπορούσα να πω πιο πολλά, όμως αρκεί να ξέρετε πως αγγίζει πολλά θέματα ρατσισμού της εποχής του 60, χωρίς να είναι προβλέψιμη.
Σημαντικό είναι, πως έπειτα από κάποιο σημείο τα flashbacks άρχισαν να γίνονται μικρότερα και πιο αραιά, δίνοντάς μου την δυνατότητα να απολαύσω την ιστορία του Lincoln.
Gameplay
Εδώ βρίσκουμε τον κύριο λόγο που το παιχνίδι μένει χαμηλότερα από την θέση που του αρμόζει. Ενώ οι διάφορες αποστολές ιστορίας είναι αξιομνημόνευτες, ο δρόμος για να φτάσει κανείς εκεί είναι περίεργα ίδιος. Δίνοντας μερικές εξηγήσεις, για να εκδικηθείτε την mafia αρχικά κάνετε recruit τα δικά σας underbosses με διάφορες χάρες, ερχόμενοι σε αντιπαράθεση με πρόσωπα της ιταλικής μαφίας. Για να φτάσει κανείς εκεί πρέπει να δημιουργήσει ζημιές αξίας ενός A ποσού. Τώρα αυτό θα είναι αντικείμενα; δολοφονίες; καταστροφές; Όλοι και όλα έχουν μια τιμή, που καταστρέφοντας-σκοτώνοντας τα σας φέρνουν εν τέλει αντιμέτωπους με τους “αρχηγούς”. Την πρώτη φορά που το έκανα αυτό ήταν διασκεδαστικό, από εκεί και πέρα είναι κουραστικό, ίδιο και επαναλαμβανόμενο.
Προβληματάκια σε Gunplay και σύστημα κάλυψης
Παράλληλα, με το σύστημα μάχης να έχει προβλήματα δεν σώζεται ή περνάει απαρατήρητη η κατάσταση. Δεν μιλάμε φυσικά για χάος, όμως από έναν τίτλο τέτοιου μεγέθους και τόσο πολυαναμενόμενο δεν περίμενα να έχει τόσο περίεργο και σε πολλά σημεία κακό gunplay. Δεν γίνεται να προσπαθείς να καλυφθείς και να σε βγάζει σε πολλές περιπτώσεις σε λάθος σημείο, είτε να αφήνει εκτεθειμένο το μοντέλο του Lincoln. Όχι ότι η AΙ θα το καταλάβει…
“Η Αστυνομία του Mafia 3 είναι το αντίθετο του GTA V”
Όσο για την αστυνομία, μπορώ να πω πως είναι το αντίθετο του GTA V. Αν κλέψετε αμάξι και κάποιος πολίτης προσπαθεί να καλέσει την αστυνομία, μην κάνετε τον κόπο να σταματήσετε την κλήση, απλώς συνεχίστε με το αμάξι και “πουφ” ξεφύγατε. Αν βέβαια από την άλλη τρέχετε σε μια ευθεία και προσπαθείτε να ξεφύγετε χωρίς μανούβρες, τα περιπολικά μπορούν να σας κυνηγούν για ώρα χωρίς επιτυχία. Πάντως, η καλύτερη λύση είναι να κατέβει κανείς από το αμάξι και να τρέξει εκτός δρόμου. Επιστρέφοντας στην AI των εχθρών, η αυτοσυντήρησή τους είναι μηδενική. Μπορεί να μην μπορούν να καταλάβουν ότι είστε μπροστά τους αν τους σκοτώνετε με τα χέρια είτε με μαχαίρι, αλλά αν ακούσουν πυροβολισμό τρέχουν όλοι καταπάνω σου βγαίνοντας εκτός κάλυψης. Αν πάντως είστε φαν των πυροβολισμών είναι η καλύτερή σας, πόσα knockback έφαγαν με την χρήση shotgun, ακόμη μετράω.
Πάρα πολύ καλή αίσθηση οδήγησης
Σε μια ευχάριστη νότα, η οδήγηση ήταν πάρα πολύ καλή με μικρή δόση ρεαλισμού, βοηθώντας με να απολαύσω την πανέμορφη πόλη του New Bordeaux. Καμιά φορά ίσως και να σας εκνευρίσει το γεγονός ότι θα βρίσκετε συνεχώς πάνω σε αντικείμενα με το αμάξι. Είναι λίγο εκνευριστικό…Τουλάχιστον, μετά από το πρώτο δεκάωρο τα προβλήματα έπαψαν να μου χαλάνε την εμπειρία που έχει να προσφέρει η κύρια ιστορία και τα optional story missions, και άρχισα να εμβαθύνω στο παρελθόν και τον χαρακτήρα των underbosses.
Καμία αλληλεπίδραση με καταστήματα
Τέλος, δεν κατάλαβα γιατί δεν δίνεται η δυνατότητα αλληλεπίδρασης με τα διαθέσιμα καταστήματα στο παιχνίδι. Γιατί να μην γίνεται να αγοράσω πράγματα από τα διαθέσιμα μαγαζιά; Να χαλάσω κάπου τα λεφτά μου..εκτός των όπλων. Τουλάχιστον να πιω μια μπύρα, να γεμίσω το ντεπόζιτο με βενζίνη. Ούτε customize τον χαρακτήρα σε open world παιχνίδι. Είναι πολλά τα στοιχεία που δείχνουν ότι το παιχνίδι ίσως να έχει κυκλοφορήσει λίγο πιο γρήγορα. Αν είχαν προσεχθεί μερικά σημεία στο gameplay λίγο παραπάνω, θα μιλάγαμε τελείως διαφορετικά για το Mafia 3.
Γραφικά
Απλά εκθαμβωτικά. Κάθε περιοχή της πόλης δείχνει ξεχωριστή, με προσωπικό της στυλ. Βάλτοι, παραθαλάσσιες περιοχές, πλούσιες συνοικίες, φτωχές γειτονιές, μεγάλα οικοδομήματα και φανταχτερές επιγραφές σε καταστήματα. Τα μοντέλα των χαρακτήρων και τα αμάξια δείχνουν εξαιρετικά όμορφα χωρίς υπερβάλλοντα γραφικά, με σταθερό framerate (παρά τα διάφορα σχόλια σχετικά με 30-60 FPS). Τα μοντέλα μερικών εχθρών μοιάζουν εξαιρετικά στα αρχικά στάδια του παιχνιδιού.
Ήχος
Εποχή του 60 και δεν είμαι καλά. Τι να πει κανείς για αυτό το προσεκτικά φτιαγμένο και μουσικά τέλειο για το παιχνίδι soundtrack. Καθώς το παιχνίδι τοποθετείται στο έτος του 1968, η εμπειρία μας ντύνεται με τραγούδια όπως: House of The Rising Sun, Paint it Black, Fortunate Son, King of The Road, A Little Less Conversation και πολλά άλλα. Θα μπορούσα να τα γράψω όλα!
Τα ηχητικά εφέ ικανοποιητικά, το lip sync σε μερικά σημεία μου φάνηκε να μην πατάει τόσο καλά, όμως οφείλω να παραδεχτώ πως τα cut-scenes είναι πάρα πολύ όμορφα.
Συνοπτικά
Το Mafia 3 είναι ένας τίτλος που έχει προσπαθήσει πολύ αλλά έχει χάσει ένα κομμάτι ουσίας. Φοβερά κείμενα, γραφικά, μουσική όμως μεγάλες ελλείψεις σε gameplay μηχανισμούς. Αν και το παιχνίδι με κούρασε στην αρχή με την μεγάλη εισαγωγή και τα πολλαπλά flashbacks, το ευχαριστήθηκα, τελειώνοντας αυτή την αξέχαστη ιστορία που καταπνίγεται από τεχνικά θέματα.
Ευχαριστούμε πολύ την CDMedia για την παροχή του τίτλου για το review!