Κάθομαι και αγναντεύω..Κυριακή βλέπεις, ημέρα χαλάρωσης και ηρεμίας. Όσες φορές αναφέρω το PS4 που έχω απέναντι μου και δίπλα από την TV, αρκετοί φίλοι με θεωρούν τυχερό. Έλα μου ντε που ενώ τα παιχνίδια που έχω στην κατοχή μου είναι αρκετά - όπως και οι τρέχουσες προσφορές - δεν έχω όρεξη να παίξω τίποτα. Γιατί έτσι;

Πάντα υπάρχει κάτι, σχολή, υποχρεώσεις κοινωνικές..ίσως όλα αυτά να είναι δικαιολογίες. Μήπως φταίω εγώ; Φταίνε τα παιχνίδια; Φταίμε και οι δυο που ζούμε μόνοι;

Τα τελευταία χρόνια παίζοντας παιχνίδια, ξόδεψα αρκετό χρόνο με moba τίτλους και γενικότερα multiplayer και free2play παιχνίδια, που με έκαναν να χάσω τον λόγο για τον οποίο παίζει κανείς. Όταν παίζεις είναι για διασκέδαση, όμως η συνεχή προσπάθειά τους να σε βάλουν σε μια κατάταξη σε κάνουν σιγά σιγά ανταγωνιστικό. Ξεχνάς να απολαύσεις τον χρόνο σου διασκεδάζοντας με τους φίλους σου.

Ευτυχώς, ανάμεσα σε αυτά τα sessions έπιασα παιχνίδια στα χέρια μου όπως τα FireWatch, Witcher 3, Ori and the Blind Forest. Θυμήθηκα τι σημαίνει να ξεχνιέσαι και να σε συνεπαίρνει μια ιστορία, ένα περιβάλλον ή ένας χαρακτήρας.

Προσωπικά, τα χρόνια που άρχισα να παίζω videogames το online multiplayer ήταν πολυτέλεια. Οι περισσότεροι απλώς μαζευόμασταν σε σπίτια με μισοχαλασμένα χειριστήρια και split οθόνες, παίζοντας όλη η παρέα μαζί ακόμη και τους single-player τίτλους, αλλάζοντας χέρια με το χειριστήριο κάθε λίγο.

Όλα αυτά τα αναφέρω καθώς έχω σιχαθεί τις κόπιες παιχνιδιών. Κάθε χρόνο βλέπουμε sequel που ενώ όλοι ξέρουν ότι δεν αξίζει σαν παιχνίδι, μόνο λόγω ονόματος κυκλοφορεί και κάνει έσοδα, με όλο και περισσότερες εταιρίες να ακολουθούν το παράδειγμα των προηγούμενων.

Πάντως χαίρομαι πολύ φέτος. Η E3 μας έδειξε αρκετά υποσχόμενα πράγματα. Είχα καιρό να ενθουσιαστώ τόσο πολύ. Βλέπεις η Rockstar είναι μια εταιρία που εμπιστεύεσαι, όχι γιατί έχτισε το GTA Online, αλλά γιατί έχτισε το πρώτο συνθετικό, την σειρά GTA και μαζί με αυτή περιμένουμε και διαμάντια όπως Red Dead Redemption 2.

Φυσικά δεν περιμένω μόνο αυτό. Πρώτο πρώτο έρχεται το αγαπημένο Spider-Μan και φυσικά το Ghost of Tsushima με έκανε να θέλω να αγοράζω κονσόλες για 10 χρόνια ακόμη.

Αυτά από μένα, το κείμενο ήταν απλά η αποτύπωση μερικών σκέψεων που έχω τα τελευταία χρόνια όσον αφορά το online multiplayer και την σημαντικότητα του single player για εμάς. Περιμένω να ακούσω τα δικά σας σχόλια παρακάτω.